بنـــام خـدا

ويژه نامه كنفراس رسانه اي به منظور تجزيه و تحليل نتايج
و دستاوردهاي سه ساله خط احياء - آبان 84

مـقدمه

اول آبان‌ماه سال‌روز راه‌اندازي خط مشاوره تلفني احياء (Hot Line) است كه انجمن حمايت و ياري آسيب‌ديدگان اجتماعي آن را در سال 1381 تأسيس نموده است، به اين دليل انجمن مراسمي به همين مناسبت در تاريخ 1/8/84 برگزار نمود.
مشاوره تلفني در چهارچوب كلي پيشگيري قرار دارد. توان بالقوه مشاوره تلفني از دو منظر، كيفيت منحصر به فرد و ارزش آن براي افرادي كه داراي مشكلات و سبك خاص زندگي مي‌باشند قابل استناد است.
خدمات مشاوره تلفني از نظر اهداف و روش‌ها بسيار متنوع هستند. برخي جنبه تخصصي دارند مانند خودكشي، كودك‌ آزاري و ... و برخي ديگر جنبه عام دارند. (خط احياء در عين عام بودن و پوشش دادن همه آسيب‌ها سعي كرده‌ است مشاوره‌هاي علمي و تخصصي را پيگيري ‌نمايد).
يكي از مسائلي كه بررسي مراجعين خط احياء روشن كرد و بسيار قابل توجه بود درصد بالايي است كه پديده HIV/ايدز در كل مراجعين به خود اختصاص داده است، از اين رو انجمن در مراسم چهارمين سالروز راه‌اندازي خط احياء بر آن شد تا اولويت پديده HIV/ايدز را از منظر كارشناسي بررسي كرده و آن را به طور مطلوبي در رسانه‌ها منعكس نمايد.

هنگامي كه سخن از مبارزه عليه ايدز به ميان مي‌آيد، سكوت به مفهوم مرگ است.

براي تحقق اين امر، كارشناساني از سازمان‌هاي بين‌المللي، دولتي ذيربط و NGOهاي فعال در اين زمينه و رسانه‌هاي مختلف اعم از مكتوب و تصويري، دعوت به عمل آورد تا هم ديدگاه‌هاي مختلفي كه در مورد اين پديده وجود دارد بيان شود و ديگر اينكه فعالان بخش غيردولتي در زمينه HIV/ايدز معرفي شده، كوشش‌هاي آن‌ها منعكس شود و در ضمن در تعامل با بخش دولتي بتوانند وضعيت واقعي اين پديده را بازنمايي نمايند تا راه‌هاي مناسب براي مقابله با آن به دست آيد.
آقاي منصوريان، مدير عامل انجمن حمايت و ياري آسيب‌ديدگان اجتماعي:
ايام سوگواري و شب‌هاي قدر را پاس مي‌داريم، ارزش و بركت شب‌هاي قدر، معادل هزار شب محسوب مي‌شود.
در مورد راه‌اندازي خط احياء Hot Line بايد بگوييم اولين كارگاه‌هاي آموزشي اين انجمن، برگزاري سمپوزيوم 3روزه دختران در معرض آسيب‌ بود كه پيامد آن برگزاري جلسات متعدد آموزشي در مدارس، مساجد و ساير مكان‌هاي منطقه جنوب تهران به ويژه قرچك ورامين گرديد. رفته رفته متوجه شديم كه نمي‌توانيم پاسخگوي تمامي نيازها و پرسش‌هايي كه در زمينه آسيب‌هاي اجتماعي مطرح مي‌شود باشيم. از اين رو فكر تأسيس خط مشاوره تلفنيHot Line به ذهنمان رسيد و آنرا پرورش داديم. از حمايت دوستان متعددي كه برخي از آنها در اين جمع حضور دارند بهره برديم تا بالاخره با ذوق و شوق فراوان اين خط به راه افتاد.
سپس آقاي منصوريان به ارائه آمارهاي سه ساله خط احياء پرداختند و گفتند:
از ميان تماس‌گيرندگان 71 درصد خانم‌ها و 29 درصد آقايان بودند همچنين بيشترين گروه سني تماس‌گيرندگان با خط احياء (49 درصد)، 21 تا 30 سال سن داشتند كه 49 درصد آنها صبح تماس گرفته‌ بودند.
56 درصد تماس‌ گيرندگان با خط احياء متأهل و 35 درصد مجرد بودند و 24 درصد تحصيلات دانشگاهي، 46 درصد ديپلم، 23 درصد زير ديپلم و 7 درصد دانشجو هستند.
ايشان بيشترين علت تماس با خط احياء را ايدز عنوان كرده و افزود: 27 درصد تماس‌ گيرندگان با اين خط از آبان سال 81 تا شهريور ماه امسال (1384)، مبتلا به ايدز، مشكوك به ايدز و يا سئوالي در مورد ايدز داشته‌اند را تشكيل مي‌دهد. همچنين 16 درصد داراي مشكلات خانوادگي، 4 درصد مشكلات جنسي، 6 درصد مشاوره ازدواج، 5 درصد مشكلات ارتباطي، 2 درصد همسر آزاري، بوده‌اند.
نحوه آشنايي 38 درصد تماس‌ گيرندگان با خط احياء به شماره 66935524 از طريق تله تكس تلويزيون و 23 درصد توصيه ساير مراجعين بوده است. همچنين 4 درصد تماس‌ گيرندگان از تهران و 16درصد از شهرستان و يا خارج از كشور بوده‌اند. 46 درصد از تماس‌‌گيرندگان خانه‌دار و17 درصد داراي شغل آزاد بوده‌اند.


خانم فرهنگ‌خواه به عنوان مدير جلسه صحبت‌هاي خود را به شرح ذيل آغاز نمودند:
با نام خدا و تشكر از حضور اعضاي شركت ‌كننده در پنل، خبرنگاران و كساني كه با همكاري خود امكان اين نشست را فراهم نمودند بدون اينكه نامي از آنان به ميان آيد، يعني مشاوران خط كه سه سال مشتاقانه به درد دل‌هاي افراد تماس ‌گيرنده با خط احياء گوش سپردند.
طبق آخرين آمار مركز مديريت بيماري‌ها، تا تاريخ 1/7/1384 تعداد مبتلايان به ويروس HIV ، 11930 نفر و تعداد مبتلايان به بيماري ايدز539 نفر مي‌باشند و تا اين تاريخ تعداد 1377 نفر بر اثر بيماري ايدز جان خود را از دست داده‌اند. آمار ديگري كه ILO اعلام كرده است نشان مي‌دهد شمار كارگراني كه بر اثر بيماري ايدز از نيروي كار جهان كاسته خواهد شد، تا سال 2015 به 64 ميليون نفر خواهد رسيد.
سپس ايشان از اعضاي پنل خواستند ضمن معرفي، اطلاعات و نظرات خود را در مورد HIV/ايدز بيان نمايند.

آقاي دكتر پورملك، UNDP:
ضمن تشكر از دست‌اندركاران انجمن، من كارشناس برنامه توسعه سازمان ملل UNDP هستم و مايلم در ارتباط با برنامه‌هاي سازمان اطلاعاتي را به آگاهي شما برسانم:
UNDP برنامه‌اي با صندوق جهاني مبارزه با ايدز، مالاريا و سل دارد. همچنين برنامه‌هايي با وزارت بهداشت، آموزش و پرورش و سازمان زندان‌ها در تمام زمينه‌ها از جمله پيشگيري و اطلاع‌رساني و آموزش و درمان و پس از آن توانبخشي و جنبه‌هاي اجتماعي و طبي چه در ارتباط با بيماران مبتلا و چه افرادي كه در معرض خطر ابتلا هستند، دارد. در تمام اين ابعاد ما با اين سه سازمان همكاري داريم و در اين برنامه اتفاقا فعاليت‌هايي مشابه خدمات اين خط وجود دارد. در برنامه ما با همكاري وزارت بهداشت، تعدادي Hot Line در زندان‌ها به وجود خواهد آمد كه هم از داخل زندان و هم از خارج از زندان مي‌توانند با آن تماس بگيرند. از ديگر برنامه‌هاي UNDP غير از برنامه گلوبال فاند مي‌توان از برنامه‌هاي همكاري با سازمان مديريت و برنامه‌ريزي و شهرداري و ... نام برد.

آقاي دكتر زمانــي، بنياد ايدز ايران:
HIV مشكلي است كه در كشور ما تازگي ندارد و از سال‌هاي قبل وجود داشته و در طول زمان دستخوش تغييراتي شده است. در ابتدا اين بيماري در بين افرادي ديده شد كه دريافت‌‌كننده خون بودند. بعد از گذشت چند سال به وفور در بين افراد معتاد تزريقي ديده شد و اكنون كم كم به سمت انتقال از طريق روابط جنسي بي‌مهابا حركت مي‌كند. با توجه به تغييراتي كه اپيدمي اين بيماري پيدا مي‌‌كند، لازم است در كشور ما برنامه‌هاي پيشگيرانه و كليه اقدامات لازم چه از سوي دولت و چه از سوي سازمان‌هاي غيردولتي نيز تغيير كرده و فراگير شود. آماري كه سركار خانم فرهنگ‌خواه فرمودند، از موارد شناخته شده و ثبت شده در كشور است در حالي كه اگر بخواهيم آماري را كه واقعي است محاسبه كنيم، با توجه به فرمول‌هايي كه وجود دارد، تخمين زده مي‌شود در ايران، بين 60 تا 100 هزار نفر مبتلا به HIV وجود دارد و اين احتمال وجود دارد كه اگر اقدامات پيشگيرانه مناسب و آموزش‌هاي عمومي لازم انجام نشود، تا سال‌ 1400 ما به ارقام بسيار بالاتري دست پيدا كنيم. (500 تا 800 هزار نفر)
بنابراين لازم است كه همه اركان جامعه و تك‌تك افراد بخصوص رسانه‌ها در زمينه آموزش و اطلاع‌رساني بيش از پيش فعال شوند و با در اختيار گذاشتن خدمات پيش‌گيرانه و مددكارانه براي تمام جوانان، آنان را از ابتلا مصون داشته و بار بيماري را در كشور كاهش دهند.

خانم فرهنگ‌خواه
طبق آخرين آمار سال 1384 در كشور راه‌هاي ابتلا به اين بيماري از طريق اعتياد تزريقي 5/61 درصد، ارتباطات جنسي6/7 درصد، خون و فرآورده‌هاي خوني 2/0 درصد، انتقال از مادر به كودك 5/0 درصد و موارد انتقال نامشخص 4/28 درصد ثبت شده است كه بايد روي اين رقم نامشخص حساس بود و به آن توجه كرد.


آقاي احمد قوي‌دل، مدير عامل جمعيت هموفيلي‌هاي ايران
با تشكر و ابراز خرسندي از حضور در جلسه صحبت‌هاي خود را با سئوالي آغاز مي‌كنم
آمار كل افرادي كه با خط مشاروه احياء تماس گرفته‌اند چه تعدادي بوده‌اند؟
پاسخ: از آبانماه سال 1381 تا شهريور ما سال 1384 ، 10013 نفر با خط احياء در تماس بود‌اند.
يكي از دغدغه‌هاي بزرگ انجمن هموفيلي سلامت جامعه است. ايدز هم اساسا سلامت جامعه را به مخاطره مي‌اندازد و ما هم به خون سالم مردم در يك جامعه سالم نيازمنديم. هر آمار جديدي كه در اين زمينه ارائه مي‌شود مي‌تواند يك انقلاب روحي در ما ايجاد كند. زيرا يكي از خصوصيات بيماري ايدز كه عملا در عرصه خون براي بيماران ما چالش‌ آفرين است دوره پنهان يا دوره پنجره‌اي است كه ويروس از لحظه ورود تا مرحله‌اي كه در آزمايش اول قابل تشخيص است، بزرگترين تهديد را براي بيماران هموفيلي به‌ وجود مي‌آورد. زيرا براي تهيه خون سالم صرفا نمي‌توان به مسائل تكنولوژيك تكيه كرد و مي‌بايست يك مشاركت عمومي در غربال‌گري اوليه خون اهدايي صورت گيرد. متأسفانه به علت فرهنگ و قوانين جاري حاكم بر مملكت ما كه به اصطلاح روابط نامشروع، را جايگزين روابط خارج از خانواده مي‌داند. اين امر صدمه جبران‌ ناپذيري بر بدنه اطلاع‌رساني وارد ساخته است. زيرا كه روابط خارج از خانواده چه مشروع و چه نامشروع جزو روابط بي‌مهابا و خطر آفرين محسوب مي‌شود. براي ما كليه مباحث مرتبط با ايدز ارزش بسيار بالايي دارد. ما در آن نقطه‌اي كه مردم بايد سالم باشند واقعا علاقمند به پيگيري مباحث مربوط به HIV/ايدز هستيم. براي من جاي بسيار تعجب دارد كه چطور با توجه به اعلام سيستم جهاني كه در هر 5 ثانيه يك نفر مبتلا به ايدز مي‌شود و بيشترين راه انتقال آن از طريق روابط جنسي است، اينك ما بگوييم در كشور ايران راه انتقال به ايدزش راه ديگري است. من براي گفته خود چند شاهد دارم. اول اينكه چطور ممكن است با توجه به بالا رفتن سن ازدواج جوانان ما از سن 15 تا 30 سالگي روابط جنسي را تجربه نكنند؟! شاهد ديگرم بي‌ساماني زنان خياباني است.

خانم فرهنگ‌خواه:
آمار ديگري كه مي‌خواهم اعلام كنم رده ‌سني مبتلايان است:
تا تاريخ 1/7/84 بالاترين در صد در رده 25 تا 34 سال 2/40 درصد و رده سني 35 تا 44 سال 2/30 درصد مي‌باشند.

زندگی کنید و بگذارید زندگی کنند.

آقاي مرادي از موسسه زندگي مثبت و كارشناس سابق يونيسف در مسائل ايدز :
در موسسه زندگي مثبت، جمعي از متخصصين و افراد مبتلا، پيرامون اطلاع‌رساني در مورد ايدز فعاليت دارند. (خود من هم جزو مبتلايان به اين ويروس هستم). نكاتي كه من مي‌خواهم در اين جلسه راجع به آن صحبت كنم در ارتباط با مشكلات و معضلاتي است كه يك فرد مبتلا با آن مواجه است. من مي‌خواهم از تمام سازمان‌هاي دولتي و آژانس‌هاي سازمان ملل متحد درخواست كنم كه از سازمان‌هاي غيردولتي فعال در زمينه آسيب‌هاي اجتماعي (به خصوص در زمينهHIV/ايدز) حمايت‌هاي لازم را به عمل آورند. اين درست نيست ما به عنوان يك سازمان دولتي بنشينيم و فقط بگوئيم بايد چه كاري انجام شود اين كار را همه مي‌توانند انجام دهند و بهترين برنامه‌ريزي را براي آن بكنند. اما اگر كسي فقط بخواهد بخش كوچكي از آن را عملي كند بسيار مشكل خواهد داشت و به جرأت و شهامت و زمان طولاني نياز خواهد بود.
در حال حاضر اشخاص وNGOهايي پيدا شده‌اند مثل انجمن حمايت و ياري آسيب‌ديدگان اجتماعي و ساير انجمن‌هاي فعال كه حاضر به پذيرش مسئوليت هستند. حداقل كاري كه در قبال اين موسسات مي‌توان انجام داد اين است كه از ظرفيت موجود آنها حمايت كرد يا براي آنها ظرفيت‌سازي نمود. جاي بسيار خوشحالي است كه بگويم در جلسه‌اي كه در ارتباط با طرح گلوبال فاند در خدمت آقاي دكتر علويان معاونت فعلي سلامت وزارت بهداشت بوديم، ايشان با علاقه مسائل را دنبال مي‌كردند و خواستار همكاري بيشتر بين سازمان‌هاي دولتي و غيردولتي و آژانس‌هاي بين المللي بودند. ما اميدواريم با اين گام جديد، همكاري‌ها بيشتر شود وپرونده‌هايي (مثل هموفيلي‌ها و يا ساير افرادي كه در رابطه با فراورده‌هاي خوني مبتلا شده‌اند) كه در رابطه با HIV/ ايدز در گذشته وجود داشته هر چه زودتر روشن شود و اين مهم نيازمند همكاري وزارت بهداشت و سازمان برنامه و بودجه كشور خواهد بود.
افراد مبتلا به اين بيماري هر كدام متعلق به قشر خاصي از اجتماع هستند و بر خلاف آنچه كه شنيده مي‌شود هر كدام به نوبه خود در تلاش هستند تا براي اجتماع مفيد باشند. در اكثر كشورهاي دنيا نيز در بخش‌هايي كه براي مبارزه و مقابله با HIV/ايدز فعال هستند، خود افراد مبتلا در اين مراكز حضور داشته و فعاليت مي‌كنند. چون هرگز كسي براي اطلاع‌رساني در مورد مشكلات و درك بار روحي اين بيماران بيش از فردي كه خودش مبتلاست و اين درد را با تمام وجودش احساس كرده نمي‌تواند مفيد باشد. در نهايت، خواهشمندم وزارت بهداشت، عنايت بيشتري نسبت به درمان و داروي اين افراد داشته باشد. آمار 11 هزار نفري كه در ارتباط با HIV داده ‌شده ‌است و اعلام شد حدود 500 نفر مبتلا به ايدز هستند. من بعيد مي‌دانم آمار درستي باشد چون اكثر روش‌هاي شناسايي ما روش شناسايي در بيمارستان است و اين روش تمام افراد مبتلا به ايدز را در بر نمي‌گيرند. بنابراين تعداد افراد مبتلا به ايدز بسيار بيشتر از اين رقم‌ها است. حال آنكه با توجه به همين آمار فقط 400 نفر با يك نوع دارو تحت درمان دارويي هستند. اين مسئله احتياج به تأمل بيشتر دارد. زيرا ما نيازمند دارو و تنوع بيشتر آن هستيم تا كساني هم كه از خود مقاومت دارويي نشان ‌مي‌دهند بتوانند برنامه دارويشان را تغيير داده و عمر بيشتري داشته باشند.


خانم فرهنگ‌خواه:
همكاري بيشتر بخش‌هاي مختلف جامعه براي كاهش اين بيماري ضروري است. در اين راستا من نكته‌اي را از كتاب HIV/ ايدز در نظام زندان‌ها كه با همكاري PRI (اصلاحات جزايي بين‌المللي) و انجمن دفاع از حقوق زندانيان، آن را ترجمه كردند، مي‌خوانم. امكان ندارد بتوان با بيماري ايدز جنگيد مگر آنكه با معضلات آن به طور جدي برخورد كرد.

آقاي دكتر يگانه، مدير عامل انجمن مبارزه با آسيب‌هاي رفتاري و مسئول سابق كميته كشوري مبارزه با ايدز:
رشد بيماري ايدز لگاريتميك است در حالي كه ساير بيماري‌ها رشدشان عددي يا تصاعدي است بنابراين شيوع ايدز روزانه و حتي دقيقه‌اي در حال افزايش است براي اينكه بتوان اعداد و ارقام صحيحي را اعلام نماييم بايد بر اساس تعيين كننده‌ها و شاخص‌هاي مربوطه صحبت كنيم. ايدز يك بيماري با اپيدمي جهاني است، در كشور ما ابتدا در سال 1366 ايدز با اپيدمي در سطح پايين شروع شد و ادامه پيدا كرد و به اپيدمي متمركز در معتادان تزريقي تبديل شد (از سال 1374 تا 1379). و اولين اپيدمي آن در كهنوج كرمان در زندان آب حيات اتفاق افتاد. تعداد مبتلايان تخمين زده ‌شده به HIV طبق آمارهاي UNAIDS و WHO ، 60 هزار نفر گزارش شده‌است. حال از آن‌جايي كه ما 6 گروه تعيين كننده و 6 گروه متغيير داريم هرچقدر تعداد بيشتري از اين دو گروه را در امارگيري استفاده كنيم به آمار بالاتر و دقيق‌تري خواهيم رسيد. مثلا مركز مديريت بيماري‌ها كه از 4 تعيين كننده و 4 متغير استفاده مي‌كنند مي‌گويد بايد اين آمار را 5/2 برابر كرد. كه در اين صورت آمار ما به 150 هزار نفر مي‌رسد و در صورتي كه دانشگاه هاروارد از 5 تعيين كننده و متغير براي محاسبات آماري خود استفاده مي‌كند اعتقاد دارد آمار را بايد در عدد 3 ضرب كرد. كه طبق اين محاسبه رقم 180 هزار نفر به دست مي‌آيد. نكته ديگر در مورد حركت ابتلا به سمت انتقال از طريق جنسي است كه هنوز اين تغيير به‌طور كامل اتفاق نيافتاده است. ولي در هر حال هيچ اطميناني به ما نمي‌دهد كه اين تغيير در آينده‌اي نزديك روي ندهد.
فرمول ميزان ابتلاء = شرايط ابتلا* شرايط جمعيت * تكرار موارد * عفونت زايي در يك نوبت
مطابق اين فرمول در قسمت شرايط ابتلا از طريق انتقال جنسي به 8 ويژگي نياز داريم كه 6 مورد آن تا كنون ايجاد شده‌است. هم‌اينك علي‌رغم افزايش آمار ابتلا به بيماري‌هاي آميزشي به بيش از ده برابر آمار سال 1376 رسيده‌ايم، عليرغم ازدياد رفتارهاي ناايمن جنسي و تكرار اين رفتارها هم به دليل جواني جمعيت و ميزان بالاي مهاجرت، هنوز چرخش ويروس HIV در داخل سيستم آميزشي اتفاق نيفتاده است.
كشورهاي تشكيل دهنده شوروي سابق آمار بالايي از مبتلايان به HIV و STD دارند. چند كشور از اين گروه كشورها مثل مولداوي و اكراين بالاي يك ميليون آلوده به HIV دارند ولي در كشورهاي ديگر مثل آذربايجان و ... كه به ايران نزديك‌تر هستند چرخش ويروس HIV در سيستم جنسي آنها هنوز به وقوع نپيوسته ولي آمار ساير موارد STD مثل سيفيليس خيلي بالا است كه باعث شيوع آن‌ها در ايران شده‌است. با خطرناك تر شدن وضع اين كشورها وضعيت ايران نيز بدتر خواهد شد. جايگاه ايران بين 209 كشور عضو سازمان ملل به لحاظ ابتلا به HIV/ايدز ابتدا 206 بود و پس از آن به رتبه 180 و اينك به 164 رسيده است و اين مسئله نشان دهنده اين است كه ايران از نظر آلوده شوندگي سير قهقرايي را طي مي‌كند، كه هشدار خطرناكي است. طي 5 سال گذشته هر سال 5 ميليون مورد جديد از ابتلا به HIV و3 ميليون مرگ بر اثر بيماري ايدز گزارش مي‌شود اما با توجه به نزديك شدن موعد دو برابر شدن جمعيت در جهان اين آمار در سال 2005 قطعا خيلي بالاتر خواهد بود و اين اتفاق در ايران هم خواهد افتاد.

خانم دكتر راغبي، مدير عامل انجمن تنظيم خانواده:
انجمن تنظيم خانواده قبل از انقلاب توسط خانم فرمانفرمايان بنيانگذاري شد. اين انجمن سرگروه (Focal Point) منطقه‌اي ايدز مي‌باشد. انجمن تنظيم خانواده جزو قديمي‌ترين NGO هاي ايران محسوب مي‌گردد كه در سال 1960 ميلادي تأسيس شده است. آنچه امروز سازمان بهزيستي كشور انجام مي‌دهد بخشي از فعاليت‌هايي بود كه انجمن تنظيم خانواده در گذشته انجام مي‌داده كه كار اين انجمن بعد از انقلاب مدتي تعطيل و سپس مجددا بازگشايي شد.
هم‌اكنون انجمن به عنوان يكي از اعضاي قديمي مركز عالي مبارزه با ايدز در منطقه جنوب آسيا انتخاب شد است. اين يك جايگاه بزرگ براي NGOs است. گزارش آنچه كه امروز در اين جمع انجام شد به‌ عنوان يك فعاليت NGOاي به منطقه جنوب آسيا ارسال خواهد شد و ان‌شاءا... ما بتوانيم حركت‌هاي الگوسازي در منطقه آسيا داشته باشيم. ما تهديدها و فرصت‌هايي داريم. فرصت‌هاي ما اين است كه ما هنوز به وضعيت همه‌گيري و نگران‌كننده در زمينه ايدز نرسيده‌ايم بايد از اين فرصت استفاده كرد. تهديد ما اين است كه همچنان در مرحله انكار هستيم و فكر مي‌كنيم چون هنوز همه‌گير نشده حتما مهم نيست. در حاليكه ايدز بيماري است كه نه زمان مي‌خواهد و نه فرصت همچنين لازم نيست ما براي آن اجازه صادر كنيم چون مسير خودش را طي مي‌كند. كاري كه ما به عنوان يك سازمان غيردولتي مي‌‌توانيم انجام دهيم، اطلاع‌رساني، آگاه‌سازي و آموزش به عامه مردم از يك سو و كار با بيماران مبتلا از سوي ديگر است. معضلي كه در مورد بيماري ايدز در كشور وجود دارد بحث داغ و ننگ اين بيماري است (استيگما Stigma)
از سال 1374، بعد از كنفرانس قاهره كه مسئله ايدز در دستور كار تنظيم خانواده جهان قرار گرفت، انجمن تنظيم خانواده نيز كار خود را روي مسئله ايدز شروع كرد و توجه انجمن به دو مقوله ذيل معطوف گرديد:
1. فرهنگ‌سازي نسبت به رفع استيگما
2. حقوق بيماران مبتلا به HIV / ايدز به عنوان فردي كه مثل هر بيماري ديگري نيازمند توجهات درماني، بهداشتي و پيشگيري مي‌باشند.

در بحث آموزش هم عموم كشور مورد توجه قرار دارد. انجمن نيز فعاليت‌هاي مشاوره، Hot Line و ديگر برنامه‌هايش را بيشتر روي استان‌هاي مرزي كشور متمركز كرده است. از ارباب جرايد كه در اين نشست حضور دارند خواهشمندم تمركز خود را بيشتر بر روي حقوق بشر بيماران مبتلا معطوف نمايند.
اگر ما بتوانيم فرهنگي را در جامعه به وجود آوريم كه مطابق آن فرهنگ، افراد در معرض رفتارهاي پرخطر حاضر شوند كه داوطلبانه براي مشاوره و آزمايش‌هاي مربوطه به مراكز ذيربط مراجعه نمايند از اين طريق ما مي‌توانيم ديد واقعي‌تري به لحاظ آماري نسبت به بيماري ايدز پيدا كرده و در مهار آن قدم‌هاي بزرگتري برداريم.


خانم فرهنگ‌خواه:
نظر سازمان بهزيستي در مورد گفته وزير بهداشت كه معتقدند ايدز مشكل جامعه ما نيست، چيست؟

آقاي اسد بيگــي، روان‌شناس باليني، نماينده دفتر آسيب‌هاي سازمان بهزيستي استان تهران
ايدز يكي از آسيب‌هاي اجتماعي‌اي‌ است كه ما با آنها دست به گريبان هستيم. مي‌توان تخمين زد كه هر ساله 15 درصد به آسيب‌هاي اجتماعي اضافه مي‌شود. اين آسيب‌ها شامل روسپي‌گري، كودكان خياباني، اعتياد، ايدز و ... مي‌باشد. ما خوشحاليم كه NGOs فعال هستند و ما بايد آرام آرام فعاليت‌هاي اجرايي را به دست آنها بسپاريم چون آنها با عشق كار مي‌كنند و آن گيرها و پيچ و خم‌هاي كارهاي اداري و دولتي را ندارند. من با اين NGO از قبل آشنايي دارم چون من در صداي بهزيستي و پليس 110 به عنوان يك مشاور كار مي‌كردم و در آن زمان‌ها ما افراد زيادي را به اين NGO ارجاع داده‌ايم و خوشحاليم كه دوستان اينجا با عشق كار مي‌كنند و من شنيده بودم كه چون اينجا يك سازمان غيرانتفاعي و عام‌المنفعه است حتي دوستان مشاور براي مشاوره خود هزينه‌اي دريافت نمي‌كنند.

آقاي معينـي، مؤسســه عصـاي سفيــد
مؤسسه عصاي سفيد يكي از NGOs فعال در زمينه افرادي است كه به نوعي داراي معلوليت مي‌باشند.
من فكر مي‌كنم هر فردي كه در اين كشور زندگي مي‌كند دغدغه و تعهدي دارد، نمي‌تواند از آسيب‌هاي اجتماعي غافل باشد. براي فردي كه آگاه است (به دليل تحصيلات يا فعاليت‌هاي اجتماعي) چشم بستن بر روي يك سري از مسائل به خاطر تعهدش نسبت به كشورش اصلا قابل قبول و تحمل نيست.
به هر حال گسترش اين آسيب‌ها ما را به اين قضيه ‌رساند كه چه مي‌شود كرد و پاسخ اين سئوال ما را به ضرورت يك جنبش فراگير اجتماعي براي مقابله با اتفاقاتي كه در بعد آسيب‌هاي اجتماعي در كشور رخ مي‌‌دهد سوق داد. ما اين فعاليت را جنبش مي‌ناميم زيرا به دليل ابعاد رشد آسيب‌هاي اجتماعي در كشور ديگر توان دولت براي كنترل آن كافي نبوده و نياز به يك بسيج همگاني دارد و رشد تمام NGOs ناشي از همين قضيه است. راهي كه مي‌توان با معضلات اجتماعي برخورد كرد اين است كه با عوامل عمده آن برخورد شود.
در حال حاضر در بستر جامعه ما يك اتفاق بسيار مهم به وقوع پيوسته است. مصرف مشروبات الكلي و موارد اعتياد آور كه در مقايسه با خيلي كشورهاي دنيا نه‌ تنها در حال گسترش است بلكه داراي الگوي خاص خود نيز مي‌باشد. تجربه جهاني نشان مي‌دهد كه آموزش بجز ريشه‌كني عوامل عيني آسيب‌هاي اجتماعي مثل توسعه اجتماعي نامتوازن، داراي توفيقات بسياري بوده است. توجه به عامل ذهني و آموزش از بعد فردي تا تبديل آن به يك نهضت بزرگ جزو وظايف تمام نهادها چه دولتي و چه غير دولتي مي‌باشد.

خانم فرهنگ‌خواه:
تقريبا تمام كشورهايي كه توانستند پديده ايدز را مهار كنند، توجه بسياري به امر آموزش و پيشگيري از ايدز را در سطوح مختلف انجام مي‌دهند. هر نوع اطلاعات ضروري و مورد نياز را در دسترس عامه قرار ‌مي‌دهند. از آن جمله مي‌توان به آموزش بهداشت مسائل جنسي، احترام به خود براي كودكان دبستاني تا مقاطع بالاتر و حتي كالج‌ها اشاره كرد. اكثر كشورها از تلفيقي از برنامه مدارس و رسانه‌هاي گروهي مانند تلويزيون، راديو، موسيقي يا حتي تئاترهاي عامه پسند در زمينه آموزش و اطلاع رساني استفاده مي‌كنند.

دكتر صداقت، مسئول اداره ايدز مركز مديريت بيماري‌‌هاي وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشكي
ايشان ضمن معرفي خودشان و تسليت به مناسبت ضربت خوردن حضرت علي(ع)، از حضور در جلسه ابراز خرسندي نمودند و اضافه كردند، در ارتباط با بحث معضل بيماري ايدز ساير اساتيد نظرشان را ابراز كردند. فرداي روزي كه از قول آقاي وزير در ارتباط با اينكه (ايدز مسئله كشور ما نيست) مطبوعات مطالبي نوشته بودند، ما بسيار نگران شديم كه آيا تا چه حد مي‌تواند اين مطلب نزديك به واقعيت باشد. جلسه‌‌اي تشكيل داديم و از طرف آقاي دكتر علويان معاونت سلامت، دستور بررسي گزارشي از وضعيت موجود و پيش‌بيني در برنامه‌هاي جاري وزارتخانه داده شد و به اين نتيجه رسيديم كه انتقال مطلب درست صورت نگرفته و جناب وزير نيز به مسئله ايدز به عنوان يك معضل اساسي اشاره نموده‌اند.
در پي اين جلسات و با توجه به تاكيد بر بحث آموزش كه از سوي وزير محترم بيان شد ما موظف به نوشتن برنامه‌اي به منظور آموزش عمومي، خصوصا براي قشر جوان در تمام سطوح، جهت ارائه به شوراي عالي انقلاب فرهنگي شديم. هفته گذشته پيش نويس تهيه شده را آماده و تقديم شورا نموديم و سپس مكلف به پي‌گيري مجدانه طرح شديم. ضمن اينكه به موازات كار ما، گروهي نيز در خود مركز مديريت بيماري‌ها در ارتباط با آموزش جوانان با تشكيل جلسات متعددي با حضور همكاران صاحب نظر به پي گيري كار پرداختند. برنامه ديگري كه در دستور كار اين مركز قرار دارد برنامه كاهش رقم 28 درصد ابتلا افراد بهHIV از راه‌هاي نامشخص است. ما قرار است بازنگري‌اي در ارتباط با بحث نظام جمع‌آوري اطلاعات داشته باشيم كه به ما كمك كند تا سهم ناشناخته‌ها را كاهش دهيم. انتظار ما در دراز مدت رساندن اين رقم به 5 درصد است. كه اميدواريم با برنامه‌ريزي‌هاي انجام شده به اين قضيه دست پيدا كنيم و آخرين برنامه مركز، استراتژی هایی است که بحث تقويت كيفي مراكز مشاوره بيماري های رفتاری يا همان كلينيك مثلثی را شامل مي شود و در كنار آن ارتباط بيماري هاي آميزشي با بحث ايدز و تمركز جدي بر روي STI است.


دكتر صفر چراتـي، روان پزشك و كارشناس بهداشت روان از معاونت سلامت وزارت بهداشت:
دو طرح در دست اقدام اين وزارت خانه، آموزش مهارت‌هاي زندگي دربين دانش آموزان و همچنين آموزش مهارت‌هاي فرزند پروري است كه اين دو فعاليت در كاهش اختلالات در سنين بالا بسيار حائز اهميت بوده و ديگري الگوهاي زندگي سالم است كه بخشي از آن اختصاصا به مسئله ايدز مي‌پردازد.
پيشگيري، درمان و كاهش آسيب‌هاي ناشي از اعتياد شامل فعاليت‌هاي مختلفي است. از جمله فعاليت‌هايي كه توسط اين اداره با همكاري دانشگاه علوم پزشكي در سطح كشور صورت گرفته است. تاسيس مراكزي است كه به معتادان خدمات مختلفي را ارائه مي‌كند. از امكانات اوليه مانند پوشاك يا پانسمان زخم گرفته تا آموزش در زمينه بهداشت مسائل جنسي،
رفتارهاي پرخطر و محافظت نشده وهمچنين ارائه مشاوره به صورت فردي يا گروهي خواهد بود.
همچنين طرح‌هايي براي افرادي كه خواهان ترك هستند داريم وبراي افرادي كه مايل به ترك نبوده و مي‌خواهند از درمان‌هاي نگهدارنده استفاده كنند، با معرفي اين افراد به مراكزي كه طرح درمان با متادون را دارند تا حدي از بروز رفتارهاي پرخطر و عواقب آن جلوگيري مي‌شود.
حدود 8 دانشگاه علوم پزشكي قرار است اين فعاليت را انجام دهند كه فعلا 3 دانشگاه مراكز خود را فعال كرده‌اند و بقيه مراكز نيز براي شروع فعاليت در تلاش هستند و در شهرستان‌هاي ديگر مثل كرمانشاه، اصفهان و شيراز و ... مراكزي تأسيس شده و در ساير شهرها در حال گسترش است.

خانم فرهنگ‌خواه:
ما از انجمن دفاع از حقوق زندانيان نيز دعوت كرده‌ بوديم كه در اين نشست حضور داشته باشند تا بحث ايدز در زندان ها را بتوانيم پي بگيريم اما حال كه نماينده اي از اين انجمن حضور ندارد، من وظيفه خودم مي دانم كه كتاب HIV و ايدز در نظام زندان ها كه با همكاري PRI (اصلاحات جزايي بين‌المللي) و انجمن دفاع از حقوق زندانيان ترجمه شده است را حضور شما معرفي كنم.
پاراگراف كوتاهي به اين نكته اشاره دارد كه: «براي مبارزه بيشتر با سرايت HIV، زنداني‌ها بايد به سوزن و سرنگ پاكيزه دست پيدا كنند و اين عمل بايد از طريق تعويض سرنگ استفاده شده، با سرنگ پاكيزه به طور محرمانه بدون آنكه باعث تشويق مصرف مواد مخدر شود انجام گيرد».
در اين كتاب نكات بسيار خوبي در رابطه با ساير موارد كه در زندان وجود دارد و قابل اجتناب نيست نوشته شده‌است كه بايد براي آن‌ها چاره‌اي جدي انديشيد.

آقاي برمكــي، UNDP:
سعي مي كنم در اين بحث بيشتر از قالب NGO اي صحبت كنم تا از قالب مسئوليتي كه در UN عهده‌دار آن هستم. من به عنوان كسي كه از ابتدا با اين خط همكاري داشته‌ام دوست دارم چند دقيقه‌اي در ارتباط با تاسيس اين خط با شما صحبت كنم. در آن زمان ما به همراه چند تن از دوستان دورهم جمع شديم و سعي كرديم كاري بكنيم. اول قرار بود در شهر تهران براي جذب افرادي كه به اجبار به تن فروشي كشيده مي‌شوند يك مركز تاسيس كنيم، با توجه به حساسيت‌ها، مشكلات حقوقي و تابوهاي فرهنگي كه در اين زمينه وجود داشت، ما مجبور شديم مقداري اين قضيه را تغيير دهيم. پس از كمي بحث و بررسي تصميم به راه‌اندازي خطي كرديم تا بتوانيم با افرادي كه رفتارهاي پرخطر دارند به گونه‌اي ارتباط برقرار كنيم. در همين راستا پروژه‌اي تهيه كرديم و به دنبال تأمين منابع مالي آن بوديم. دولت خودمان كمكي نكرد و ما بالاخره توانستيم از يك موسسه هلندي مقداري از هزينه را تأمين اعتبار كنيم. البته اين موسسه هلندي تا به حال نيز تاحدودي اين حمايت را ادامه داده‌ است. اين مطلب واقعا براي مقامات محلي خودمان درسي است كه منتظر نشويم هميشه ديگران بيايند و هزينه‌هاي ما را تقبل كنند. البته آن‌ها هم به‌خاطر حفظ سلامت بشريت اين كارهاي حمايتي را انجام مي‌دهند. چون ايدز مرز جغرافيايي ندارد و هرجا شروع شود به بقيه دنيا نيز گسترش پيدا مي‌كند.
خدمات اين NGO جاي تقدير دارد كه توانسته‌است اين حركت را سه سال ادامه دهد. ماخودمان از ابتدا اين اميد را نداشتيم كه كار اينقدر موفق باشد. قرار نيست يك NGO مشكلات يك مملكت را حل كند، قرار است دولت‌ها اين كار را انجام دهند چون بودجه و مسئوليت را آن‌ها دارند.
NGO ها بيشتر پيشرو و خط شكن هستند تا مجري برنامه‌هاي دولتي، فعاليت خط احياء يك خط شكني بود و دولت بايد از اين الگوها استفاده كند. دولت ما كه امسال درآمد نفتي‌اش 45 ميليارد دلار است، فكر نمي‌كنم به كمك سازمان‌هاي بين المللي نيازي داشته باشد. بايد از تجربيات ارزشمند NGOs استفاده كند و با صرف مقداري از اين درآمد كلان بيش از گذشته با حمايت NGOs، در جاهايي كه خودشان به علت سيستم‌هاي دست و پاگير دولتي و گاها مشكلات سياسي نمي‌توانند وارد عمل شوند ،آن‌ها را به عنوان خط شكن جلو بفرستند و از آن‌ها استفاده كنند.
مي‌خواهم كمي از ايدز خارج شوم و به ساير مشكلات و معضلات اجتماعي اشاره كنم اين مشكلات مانند يك زنجيره به هم متصل هستند و سرمنشاء تمام آن‌ها فقر است كه بايد يك فكري به حال آن كنيم. NGOs وظيفه‌شان گروه فشار بودن است تا دولت‌ها را به وظايفشان متذكر شوند. NGOs قرار نيست كار دولت را انجام دهند، NGOs فقط يادآوري كننده وظايف دولت هستند.


خانم فرهنگ‌خواه ضمن تشكر از اعضاي محترم پنل و عذرخواهي از خبرنگاران به علت طولاني شدن مطالب بيش از زمان پيش‌بيني شده خواهش كردند كه خبرنگاران سئوالات خود را مطرح نمايند.

مراجع، منبع ارزشمندي براي كشف راه‌حل‌مشكلات است

آقاي نوروزي خبرگزاري ايسكانيــوز:
سئوال: آقاي دكتر صداقت با توجه به اينكه پژوهش‌هاي جامعه شناختي براي بررسي علل بروز و پيش‌گيري از آسيب‌هاي اجتماعي در كشور ما بسيار كم است و در مورد ايدز تقريبا غيرممكن. دولت با تكيه بر چه متد تئوريك و چه بستر پژوهشي‌اي براي نوشتن پيش‌نويس ارائه شده به شوراي عالي انقلاب فرهنگي اقدام كرده‌است؟
مفاد اين پيش‌نويس چيست و از چه راه‌هايي براي آموزش در مورد معضل ايدز كمك گرفته‌شده‌است؟

آقاي دكتـر صداقت:
پاسخ: پاسخ شما مستلزم اين است كه ما بدانيم اصلا نظر شوراي عالي انقلاب فرهنگي در مورد آموزش گروه‌هاي فرهنگي از جمله مدارس و دانشگاه‌ها در مقاطع مختلف چيست و چگونه مي‌خواهد در اين رابطه وارد عمل شود؟
وقتي كليات اين طرح مشخص شد بر اساس يك گروه كاري ما موظف به تعيين سرفصل‌هاي آن خواهيم بود.
مسلما در هر مداخله‌اي ما بايد نقطه آغاز و انتظاري كه پس از انجام مداخله به آن خواهيم رسيد را در نظر داشته باشيم كه در اين زمينه كم پژوهش صورت نگرفته‌است. درطول برنامه نيز مرتبا طرح بايد مورد ارزشيابي قرار گيرد.

خانم زهرا سيفــي خبرگزاري ايلنـــا:
سئوال: آقاي دكتر صداقت، پيش درآمد اين پيش‌نويس چيست؟در اين راستا چه اقداماتي صورت گرفته‌است؟

آقاي دكتر صداقــت:
پاسخ: اقدام خاصي در اين زمينه صورت نگرفته اما با توجه به اينكه در سال‌هاي اخير بحث ايدز و آسيب‌هاي اجتماعي بسيار مهم بوده‌است، اعضاي هيات علمي دانشگاه‌ها، دفاتر مختلف، گروه‌ها و آژانس‌هاي مختلف در اين راستا قطعا مطالعاتي را صورت داده‌ند ودر زمينه ارتقاء سطح دانش مردم در رابطه با اين بيماري و همچنين راه‌هاي پيش‌گيري از اين بيماري كارهايي انجام گرفته است مقداري از اين اطلاعات بر اساس مطالعات قبلي بوده و در آينده نيز نياز است كه به غير از وزارت بهداشت و مركز مديريت بيماري‌ها بتوانند برنامه‌اي را در اين رابطه بنويسند.

خانم نفيســه كمرئي، خبرگزاري جمهـــوري اسلامــي:
سئوال: درمورد طرح سامان‌دهي معتادان خياباني و تامين مراكز در اين زمينه چه كاري مي‌خواهيد انجام دهيد و خدماتتان به چه صورت است؟


خانم دكتر انوشــه صفـر چراتــي:
پاسخ: ابتدا در برنامه برآوردي از تعداد معتادان منطقه و نحوه پذيرش آن‌هاصورت مي‌گيرد. اين امار در محل توسط پرسش و پاسخ صورت مي‌گيرد. سپس گروهي به عنوان out reach كه اكثرا خودشان مبتلا به HIV هستند در محل مي‌گردند، به محل تجمع معتادان مي‌روند و با آن‌ها ارتباط برقرار مي‌كنند و خدماتي را كه مراكز ارائه مي‌كنند به آن‌ها معرفي كرده و جلب اعتماد مي‌كنند تا آن‌ها مطمئن باشند كه ورود به اين مراكز عواقبي ندارد. بعد از مراجعه افراد به اين مراكز، درمرحله اول خدمات اوليه مثل دادن پوشاك يا در صورت لزوم، پانسمان زخم انجام مي‌گيرد. در مرحله بعد تحت خدمات ديگري مثل آموزش و توانبخشي قرار مي‌گيرند. از سوي ديگر معتاداني كه مي‌خواهند ترك كنند به مراكز ذيربط فرستاده مي‌شوند. وجود يك درمانگاه متادون تراپي هم پيش‌بيني شده‌است. افرادي كه نمي‌خواهند ترك كنند، آن‌ها هم تحت برنامه‌هاي تعويض سرنگ و سوزن قرار مي‌گيرند و روش‌هاي تزريق ايمن، پيش‌گيري از رفتارهاي پرخطر و آموزش‌هاي ديگر به آن ‌ها داده مي‌شود.

خانم فروغ محمــد زاده، خبرگـزاري ايسنــــا:
سئوال: آقاي دكتر صداقت اعتباري كه وزارت بهداشت براي امر پيش‌گيري از رفتارهاي پرخطر و آموزش‌هاي ديگر در نظر گرفته‌است چه مقدار مي‌باشد؟

آقاي دكتر صــداقت:
پاسخ: اجازه بدهيد رقم آن را نگويم. شما مي‌توانيد از خود معاونت سلامت سئوال بفرمائيد. اما به طور كلي مي‌توانم بگويم ما يك منبع اعتبارات جاري داريم كه هر ساله به ما ابلاغ مي‌شود و يك منبع اعتبارات كه در قالب برنامه‌ها به ما داده مي‌شود كه بيشترين اعتبارات اين منبع به راه‌اندازي مراكز مختلف و بحث‌هاي آموزشي تخصيص دارد و بودجه ديگر، مبالغي است كه توسط آژانس‌هاي بين المللي مستقر در ايران به منظور برنامه‌هايي در ارتباط با كنترل HIV/ ايدز تأمين مي‌شود. جمع اين اعتبارات را من نمي‌توانم مشخصا خدمت شما اعلام كنم.

خودكشي فريادي براي كمك است و بحران يك فرصت براي تغيير است

خانم شيـوا زرآبادي، مجلــه زنــان:
سئوال: با توجه به اينكه سياست كلي كشور در ارتباط با پديده روسپيگري، جرم انگارانه است، همچنين اگر بتوانيم روسپي‌گري را به عنوان يك شاخص كه اپيدمي را از سطح كم به بالاتر مي‌رساند در نظر بگيريم. مي‌خواهم بدانم دقيقا وزارت بهداشت چه برنامه ريزي در مورد اين افراد دارد؟

آقاي دكتر صــداقت:
پاسخ: يكي از گروه‌هاي هدف همين زنان خياباني هستند، مخصوصا در ناحيه جنوب تهران ما يك تشكلي داريم كه غير دولتي است، اين تشكل در اين رابطه فعاليت‌هاي خوبي در زمينه شناسايي و فراهم آوردن يك فضا براي ارائه خدمات مستقيم به اين جمعيت دارد. در اين فعاليت آموزش همسالان مورد توجه است و افرادي كه خودشان گرفتار معضل هستند خودشان آموزش ديده و سپس به همسالان در معرض خطر خود آموزش مي‌دهند. در نهايت بايد عرض كنم بحث مقابله با ايدز و يا زنان خياباني به عنوان يك گروه خاص تنها برعهده وزارت بهداشت يا معاونت سلامت نيست. بلكه ما كميته‌اي را براي مقابله با اين بيماري داريم كه 5 زير كميته دارد، يكي‌ از زير كميته‌هاي آن مراقبت و درمان، و كميته ديگر كاهش آسيب است. همان‌طور كه اشاره شد شايد در قدم اول نتوان رفتار پرخطر را حذف كرد ولي در ارتباط با كاهش آسيب مي‌توان اقداماتي انجام داد. اين كميته متشكل از كليه دستگاه‌هاي دست‌اندركار و ساير دستگاه‌هايي است كه با كمك هم برنامه‌هايي را مصوب مي‌كنند. در اين كميته از تشكل‌هاي غيردولتي، تشكل‌هاي دولتي، آژانس‌هاي بين‌المللي و اعضاي هيأت علمي، حضور دارند و در اين رابطه استراتژي‌هايي را اتخاذ مي‌كنند.


آقاي نوروزي خبرگزاري ايسكانيـــوز:
سئوال: جناب آقاي قويدل، شايد جنجالي كه در مورد پرونده بيماران هموفيلي به راه افتاده بود تا حدودي فروكش كرده ‌باشد. اما مي‌خواهم دوباره به اين پرونده بازگشتي داشته باشم و از شما بپرسم تعداد مرگ ومير در اثر تزريق اين خون‌ها به طور دقيق چه مقدار بوده‌ است؟

ما براي شنيدن اينجائيم نه براي معجزه كردن

آقاي قويـــدل:
پاسخ: براساس اماري كه درآن زمان به رئيس جمهور وقت داده بوديم طبق سند، تعداد فوت شدگان 80 نفر اعلام گرديد. ولي متأسفانه به علت همان نكاتي كه عزيزان يادآوري كردند مثل بدنامي و ... مسلما آمارها بيش‌تر از اين است. طبق تحقيقاتي كه ما داشتيم اكثر فوت شدگان، علت فوتشان در گواهي فوت آن چيزي كه واقعا وجود داشته نبوده ‌است. چراكه اگر در گواهي فوتشان نوشته مي‌شد مبتلا به ايدز، حتي مامور غسالخانه بهشت زهرا هم حاضر نمي‌شد او را بشويد. در هر صورت با احتساب 44 نفري كه در طول دادرسي مرده‌اند جمعا ما 122 نفر آمار فوت شدگان را داريم. اما اعتقاد من بر اين است كه حداقل 200 نفر فوت شده داريم. 36 نفر از بيماران هموفيلي كه ايدز گرفته‌اند زنده هستند كه هنوز تعدادي از آن‌ها به مرحله حاد نرسيده‌ وتحت دارودرماني نيستند، حدود20 نفراز اين افراد نيز درحال حاضر مشغول دارودرماني قرار گرفته‌اند.
خوشبختانه تيم جديدي كه در وزارت بهداشت مشغول شده‌اند موضوع پرونده را به رسميت شناخته و نامه‌اي از طرف وزير بهداشت به معاون اول رئيس جمهور نوشتند. اين نامه سپس به سازمان مديريت و برنامه‌ريزي ارجاء شد. نامه‌ جديدي هم اواخر مهرماه امسال وزير بهداشت به رئيس جمهور نوشتند و توضيح دادند كه اگر به ياري اين بيماران نشتابند، اين 36 نفر هم فوت مي‌كنند. خانواده‌هاي بازماندگان هم يكي از مواردي هستند كه نياز به مددكاري دارند و داراي مشكلات زيادي هستند. مظلوميت خاصي در مورد بيماران مبتلا به ايدز وجود دارد. خانواده يكي از مبتلايان جمله‌اي را در اين زمينه به من گفت است كه هرگز فراموش نمي‌كنم «بچه‌هاي ما يك دردي راگرفته‌اند كه ما نه مي‌توانيم به خواهر خودمان بگوئيم نه به همسايه». اگر در ايران درحال حاضر500 نفر را كه وارد مرحله ايدز شده‌اند، داشته ‌‌باشيم با توجه به اينكه نزديك 30، NGO فعال در زمينه ايدز داريم پس به هر NGO حدود سه يا چهار نفر مي‌رسد كه به اين ترتيب اين افراد ديگر نبايد مشكلي داشته باشند. من اصلا اين آمارها و اطلاعات در ذهنم نمي‌گنجد. درخواست ديگر من از خبرنگاران كنجكاوي بيشتر در زمينه اعتبارات سازمان‌هاي دولتي براي فعاليت در زمينه HIV/ ايدز است. زيرا عدد و ارقام اطلاعات بسيار خوبي در زمينه حيطه فعاليت اين سازمان‌ها در اختيار ما مي‌گذارد و ميزان توجه به ايدز در اين كشور مشخص مي‌شود. صحبت‌هاي خودم را با اين جمله به پايان مي‌برم، دولت‌ها همواره وظيفه ارائه خدمات دارند و NGO ها فقط مسئول هستند تا كمك كنند خدمات بهتر ارائه شود.

راز داري، درك، ارائه اطلاعات روزآمد و قضاوت نكردن نسبت به مراجع جزء اصول ماست.

آقاي نوروزي خبرگزاري ايسكانيــــوز:
سئوال: آقاي دكتر صداقت وضعيت بيماران مبتلا به ايدز از نظر دسترسي به امكانات دارويي چگونه است؟ دسترسي كودكان مبتلا به HIV/ ايدز به تجهيزاتي مثل مدرسه و ... چگونه است؟

ايدز درمان ندارد اما ‌به‌راحتي قابل پيش‌گيري است

آقای دکتر صداقت:
پاسخ: درحال حاضر مشكل خاصي در رابطه با تامين داروهاي بيماران مبتلا بر اساس پروتكل‌ تنظيمي و مدون نداريم. ضمن اينكه تشكر مي‌كنم از آقاي قويدل در ارتباط با دفاعشان از نگاه اعتباري قضيه، مي‌خواهم عرض كنم كه مقدار زيادي از رقم كل اعتبارات اداره براي تامين دارو مصرف مي‌شود (4 داروي اصلي) در ارتباط با بحث كنترل بيماري در مورد بيماران مبتلا هزينه مي‌شود. در مورد يكي دو قلم از داروها مشكل داشتيم كه باپي‌گيري‌هاي انجام شده موضوع حل شد. بحثي كه در خود معاونت سلامت و تنظيم خانواده دنبال مي‌شود در زمينه تأمين شير خشك مادراني است كه مبتلا به HIV/ايدز هستند. در ارتباط با ثبت نام و تحصيل كودكان مبتلا با توجه به عدم انتقال ويروس از طريق ارتباطات و معاشرت‌هاي ساده هيچ گونه منع و مشكلي وجود ندارد.
در پايان بحث از كليه اعضاي محترم پنل درخواست شد هر كس صحبتي دارد مطرح نمايد.


آقاي دكتر يگانــــه:
در ارتباط با مسئله‌اي كه در روزنامه‌ها در مورد عدم اولويت HIV/ايدز نوشته شده ‌بود، من به عنوان فردي كه احساس مي‌كنم در اين زمينه‌ها فعال هستم به كميسيون اجتماعي مجلس شوراي اسلامي مراجعه كردم و در جلسه خصوصي آن‌ها شركت نمودم و معيارهايي را ارائه دادم. معيار اول: در مورد اپيدمي ها بايد عرض كنم كه تمام بيماري‌هايي كه اپيدمي مي‌شوند، در الويت قرار مي‌گيرند. معيار دوم: در مورد HIV/ايدز بحث ديترمينانت‌هاست (تعيين كننده‌ها)، ما اولويت‌ها را از روي ديترمينانت‌ها، انتخاب مي‌كنيم. اين تعيين كننده‌ها نيز نشان دهنده اولويت داشتن اين بيماري است.

آقاي دكتر زمانــــي:
من از تمام مطبوعات خواهش مي‌كنم با توجه به اينكه روز جهاني ايدز نزديك است، تمام تلاش خود را براي پرداختن به اين مسئله به كار گيرند.

آقاي منصـوريان:
من از بخش‌هاي دولتي و آژانس‌هاي بين المللي مي‌خواهم كه همواره NGO ها را به عنوان يك بازوي فعال خود ببينند نه تهديد و همواره همكاري هاي خودشان را با آن‌ها افزايش دهند.

آقاي دكتر پورملك:
در مورد همكاري بيشتر آژانس‌هاي بين‌المللي با سازمان‌هاي غيردولتي مي‌توانم بگويم سازمان ملل فقط با دولت كار نمي‌كند. بلكه با NGO ها هم كار مي‌كند زيرا توسعه فقط از طريق بخش دولتي امكان‌ پذير نيست و UN كاملا به اين مهم واقف است. درخصوص پروژه مبارزه با HIV/ ايدز كه UN باگلوبال فاند دارد.بايد عرض كنم در ابتدا NGO ها به طور گسترده‌ و قوي در راندها، حضور داشتند و اكنون به دلايلي در برنامه حضور ندارند ولي در همين قسمت، كه درحال حاضر جاري است، NGO هايي متشكل از افرادي كه خود HIV مثبت هستند درآن با UN فعاليت دارند.

خانم فرهنگ‌خــواه:
همانطور كه در صحبت‌هاي قبلي اشاره شد تعدادي از مديران NGOها، صدا و سيما، ساير خبرگزاري‌ها و مطبوعات نيز در اين نشست دعوت شده بودند كه متأسفانه تشريف نياوردند. مطمئنا حضور اين عزيزان بر غناي اين برنامه مي‌افزود، به اين ترتيب ما را از نظرات خود محروم كردند.
با تشكر مجدد از تمام شركت‌كنندگان، و افرادي كه در پشت صحنه فعاليت مي‌كنند به ويژه مشاورين خط و تشكر مخصوص از گلفروشي بهرام بخاطر اهداء سبدهاي گل زيبا و به اميد داشتن كشوري با كمترين آسيب، با همه شما خداحافظي ‌كنيم.

سلامت در رفتار جنسي و پرهيز از رفتارهاي پرخطر، بهترين راه پيش‌گيري از ايدز است.